Ziekte komt voort uit deze gevallen zondige schepping en is niet de wil van God. Vanuit 1 Korinthe 15 leren we onder andere dat Adam gemaakt is (de eerste mens) uit de aarde aards. Dit bevestigd Genesis 2:7 waar staat dat de HEERE God had den mens geformeerd uit het stof der aarde. De mens is gemaakt uit het stof der aarde.
Vervolgens is de vraag wat zegt de Bijbel over de toestand van deze aarde. In Genesis 1:1 lezen wij dat God in den beginne den Hemel en de Aarde schiep. Dit moment heeft geen tijdsaanduiding en niemand weet wanneer exact dit beginpunt was. In vers 2 van Genesis 1 lezen wij dat de aarde nu was woest en ledig en duisternis was op den afgrond en de Geest Gods zweefde op de wateren.
Deze tekst moet al enige vragen opwerpen namelijk in 1 Johannes 1:5 lezen wij dat in God gans geen duisternis woont en in Jesaja 45:18 staat dat God deze aarde niet heeft geschapen dat zij ledig zouden zijn. Deze twee verzen lijken tegenover Genesis 1:2 te staan, echter is dit niet aan de orde.
Het mag duidelijk zijn dat in God geen duisternis woont en dat Hij de wereld ook niet op die manier geschapen heeft. De aarde werd namelijk woestheid en ledigheid, tussen Genesis 1:1 & Genesis 1:2 zit een periode en hebben er een aantal gebeurtenissen plaatsgevonden. We lezen hieronder over in Jesaja 14 & Ezechiël 28. In deze hoofdstukken lezen we over een gevallen morgenster en over de koning van Tyrus die zich in Gods hof bevond. Het zijn hoofdstukken welke spreken over de tegenstander van God namelijk de satan, in deze hoofdstukken leren wij over de opstand van de duivel tegen God. In Jesaja 14:12 lezen we dat hij gevallen is uit de hemel en nu de heidenen plaagt. Deze hoofdstukken zijn een terug verwijzing naar Genesis 1:2.
Tussen Genesis 1:1 & Genesis 1:2 heeft er een strijd in de hemel plaatsgevonden en is duivel ter aarde gegaan (overigens kan de duivel zich bewegen tussen hemel en aarde). De opstand van duivel is een onderwerp op zich maar beantwoord wel nu in kort de vraag wat de toestand is van deze aarde. De aarde was niet uit zichzelf woest en ledig maar werd dit, nadat de duivel in opstand kwam tegen God heeft God deze oude wereld weggedaan door een zondvloed (2 Petrus 3:6). Dit gaat niet over de vloed van Noach, bij Noach is deze wereld niet vergaan.
Uit deze gevallen schepping formeerde God de huidige aarde welke wij kennen, dit was dus een gevallen aarde en is zondig. Vaak vraagt men zich dan af heeft God dit niet kunnen voorzien vanaf het begin? Het korte antwoord hierop is dat Gods plan vast staan vanaf het begin en dat Christus uitverkoren is van voor de nederwerping dezer wereld (Efeze 1).
Wanneer Adam geschapen is uit het stof der aarde kunnen wij concluderen dat Adam van nature zondig was en niet pas op zondig werd op het moment dat at van de vrucht van kennis / goed en kwaad. Op het moment dat Adam at werd de zonde actief. Je kan het vergelijken met de discipelen in de opperzaal, zij ontvingen in Johannes 20 de Heilige Geest nadat zij een ontmoeting hadden met de opgestane Christus. In Handelingen 1 ontvangen zij vervolgens de kracht van de Heilige Geest. De Heilige Geest werd actief.
Deze vergelijking kunnen we ook trekken met Adam, hij was van nature zondig en zijn zondige natuur werd pas later zichtbaar. In Romeinen 5 lezen we dat deze zondige natuur van Adam doorgegaan is naar alle mensen, in handelingen 17 lezen we dat de gehele mensheid is uit één bloede (Adam), de mens is van nature zondig. Lees hierbij ook Efeze 2:1-3.
De mens is van nature zondig en kan niets anders doen dan zondigen. Uit deze gevallen schepping komen allerlei zaken voort die tegenover God staan. De mens sterft omdat hij zondig is, de mens wordt ziek omdat hij zondig is. Ziekte is niet de wil van God maar komt voort uit deze gevallen schepping. De belofte in de bijbel is dat God uit deze oude schepping een nieuwe hemel en aarde voortbrengt waar gerechtigheid woont, dit bewerkstelligd God door Zijn Zoon Christus Jezus. Straks in de nieuwe hemel en aarde vinden wij geen ziekte.
‘De Heere vertraagt de belofte niet (gelijk enigen dat traagheid achten), maar is lankmoedig over ons, niet willende, dat enigen verloren gaan, maar dat zij allen tot bekering komen.’
De Tweede Algemene Brief van den Apostel Petrus 3:9
