Geloof is uit het geh( oor 👂).
De vraag of men een persoonlijke ontmoeting moet hebben met de Heere Jezus om te kunnen geloven is niet Bijbels.
Gods Woord zegt ons dat zij zalig zijn, die niet zien en toch geloven.
Toen de Heer op aarde zichtbaar was liet Hij zichzelf zien in het vlees, dwz als mens, maar dit maakte niet dat men in Hem geloofde.
Ware het toen ook niet Zijn woorden die mensen bewogen om in Hem te geloven.
Denk aan de Samaritaanse vrouw.
Of Zacheüs.
De discipelen.
De apostel Paulus.
God werkt altijd via Zijn Woord.
Hij spreekt tot ons via Woord.
En dit bevestigt de Schrift in Handelingen 4:4:
“Velen van hen die het woord gehoord hadden, geloofden.”
Ze hoorden het Woord, daarna geloofden ze.
Of Efeze 1:13 waar staat: In Welken ook gij zijt, nadat gij het woord der waarheid, namelijk het Evangelie uwer zaligheid gehoord hebt; in Welken gij ook, nadat gij geloofd hebt, zijt verzegeld geworden met den Heiligen Geest der belofte;
Of in Hebreeën 11:1: Het geloof nu is een vaste grond der dingen, die men hoopt, en een bewijs der zaken, die men niet ziet.
Of Hebreeën 11 : 6: Maar zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen. Want die tot God komt, moet geloven, dat Hij is, en een Beloner is dergenen, die Hem zoeken.
Genoeg teksten dat geloof beloont wordt met van bovenaf geboren worden, dwz je ontvangt Gods Geest.
En net zoals bij een natuurlijke geboorte je een kind van je vader en moeder blijft, zo blijf je altijd een kind van God, niets of niemand kan dat ongedaan maken.
Echter, we zouden wel opgroeien tot zonen, dwz Zijn woord onderzoeken en standvastig worden.
En dat kan alleen onder de Waarheid die ons vrij maakt van wet, zonde, dood.
Dan zien wij Jezus met eer en heerlijkheid gekroond, dat is elke keer weer een persoonlijke ontmoeting in Zijn Woord.
