Hoe is het verschil tussen zonden belijden en vergeving vragen? Zijn dat twee verschillende dingen, of vallen die samen?
In het eerste en oude testament lezen we:
‘Een onderwijzing van David. Welgelukzalig is hij, wiens overtreding vergeven, wiens zonde bedekt is.’Ps.32:1,2 De zonden bedekken is zonden wegdoen; het woordje ‘kafar’ is bedekken of wegdoen.
‘In welken wij hebben de verlossing door Zijn bloed, namelijk de vergeving (áfesis) der misdaden, naar den rijkdom Zijner genade. Ef.1:7
‘Want het bloed (is OpstandingsLeven) van Jezus reinigt ons van alle zonden’ 1Joh.1:7
En dat alles voordat je überhaupt hier op aarde werd geboren:
‘Maar God bevestigt Zijn liefde jegens ons, dat Christus voor gestorven is, als wij nog zondaars waren’.
Mocht je last hebben van je zonden, terwijl ze al betaald zijn maar je geweten er toch door besmet is staat er:
‘Indien (=in geval dat) wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, dat Hij ons de zonden vergeve (afíëmi), en ons reinige van alle ongerechtigheid’ 1Joh.1:9
Maar weet dat juist dan dat God je aanziet in de hemelse Advocaat Jezus Christus volgens 1Joh.1:1 waardoor het voor Hem is alsof je als wedergeborene niet zondigt. Weet jij je nu ook geheel rein? Aanvaard jij dit Woord?
En, als je dan onrecht aangedaan wordt laat je God slechts voor strijden en wees stil. Ex.14:14
Want onze Heere Jezus Christus schenkt ons alles wat voor een Godzalig (-gevuld) Leven nodig is. 2Petr.1:3
En geeft daarboven meer dan wij bidden en denken kunnen om zo als Maria te Leven aan de voeten van onze Heiland. Ef.3:19-23
Hoewel het bekende spreekwoord klinkt dat er tegen roddel geen verweer is. Weten we als wedergeborene ons verzekerd zoals er geschreven staat:
“Want dat is genade, indien iemand om het geweten voor God zwarigheid verdraagt, lijdende ten onrechte.
Want wat lof is het, indien gij verdraagt, als gij zondigt, en daarover geslagen
wordt? Maar indien gij verdraagt, als gij weldoet, en daarover lijdt, dat is genade bij God. Want hiertoe zijt gij geroepen, dewijl ook Christus voor ons geleden heeft, ons een voorbeeld nalatende, opdat gij Zijn voetstappen zoudt navolgen;
Die geen zonde gedaan heeft, en er is geen bedrog in Zijn mond gevonden;
Die, als Hij gescholden werd, niet wederschold, en als Hij leed, niet dreigde; maar gaf het over aan Dien, Die rechtvaardiglijk oordeelt” 1Petr.2:19-23
Het symptoom om anderen te vergeven is dan ook een verschijnsel van geestelijke volwassenheid! Aangezien vergeving is iets negatiefs omdat de schuld wordt weggenomen.
Want als wedergeborene weten we wat ons éénmaal is vergeven alsook waarvan we dagelijks gewassen worden. Daarom vergeven we vrijmoedig de ander. En als we een ander niet vergeven wijst het erop dat we nog een zuigeling en geen volwassene in geloof van Christus zijn. Hebr.5, 6, Gal.2, 3
Daarom zegt Jezus:
“En vergeef (afíëmi) ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven (afíëmi) onzen schuldenaren.” Matth.6:12
Als we de catastrofe van vergeving via Jezus’ kruisiging niet kennen waarmee alle schuld van deze gehele schepping is betaald, zijn we niet in staat om een ander ten volle te vergeven.
“Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt. Want met welk oordeel gij oordeelt, zult gij geoordeeld worden; en met welke mate gij meet, zal u wedergemeten worden” Matth.7:1, 2 Waarna er staat:
“Want indien gij den mensen hun misdaden vergeeft (afíëmi=los.laat), zo zal uw hemelse Vader ook u vergeven (afíëmi).” Matth.6:14
Vers 14 is een toelichting op vers 12: “En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onzen schuldenaren”.
Dit werkt dus twee kanten op. Want het is moeilijk om aan de Heer vergeving te vragen voor iets terwijl we anderen niet willen vergeven. Vandaar dat de Heiland zegt:
“Maar indien gij den mensen hun misdaden niet vergeeft (afíëmi), zo zal ook uw Vader uw misdaden niet vergeven (afíëmi)” Matth.6:15
We weten dat onze Heere Jezus Christus de 10 woorden van Boven in deze oude wereld op Zich gedragen heeft. Het bracht Hem als Schuldenaar in de dood, in het dodenrijk waar Hij die ene moordenaar ontmoette. Vergeving heeft de zonden van deze gehele schepping, negatief, radicaal als catastrofaal de dood ingebracht. 1Joh.2:2
Aangezien dat zo radicaal elke schuld vergeven is, is de wereld met God verzoend, maar dood. Echter wist Jezus staand bij Lazarus’ graf voor de wereld te sterven maar wat meer is ook na drie dagen op te staan. Hand.2, 1Kor.15, Kol.1
Want de Sterke zou uit Zijn hemelhuis komen om via het kruis het Nieuwe Begin te maken. Het woordje Bereshiet, het eerste zinnetje ‘In den beginne’ zegt het in het kort. Vergeving is dan ook hetzelfde als Jezus uitroep: ‘Het is vol.bracht!’ en Hij gaf daarna de Geest.Aangezien we dus weten dat elke schuld is betaald weten we ons dagelijks gewassen worden door Zijn Geest zijn we geheel rein. Joh.13 En omdat we de kracht van Bereshiet en Nieuw schepsel met Jezus de Opgestane vergeven we de ander en vooral de broederen onbeperkt:
“Toen kwam Petrus tot Hem, en zeide: Heere! hoe menigmaal zal mijn broeder tegen mij zondigen, en ik hem vergeven! (afíëmi) Tot zevenmaal? 22 Jezus zeide tot hem: Ik zeg u, niet tot zevenmaal, maar tot zeventigmaal zeven maal” Matth.18:21, 22
Of:
“Belijdt elkander de misdaden en bidt voor elkander, opdat gij gezond wordt.” Jak.5:16
Er is dan voor God nu slechts 1 zonde waarmee straks afgerekend wordt. En dat is de zonde tegen de Geest van de opgestane Jezus Christus. Want er staat:
“En als Hij komt, zal Hij de wereld overtuigen van zonde en van gerechtigheid en van oordeel; van zonde, omdat zij in Mij niet geloven; van gerechtigheid, omdat Ik heenga tot de Vader en gij Mij niet langer ziet; van oordeel, omdat de overste dezer wereld geoordeeld is.” Joh.16:8-11
Slechts ‘van zonde’ dat in het enkelvoud geschreven staat en doelt op de zonde dat je niet gelooft in Jezus. De zonde van verwerpen, minachten of kortweg van ongeloof.
Want de kracht van Zijn opstanding blijkt ten volle doordat deze gehele oude schepping door Jezus kruisdood tot nul is gebracht. Eerder noemde ik dat de negatieve zin van vergeving omdat de wereld met ‘Het is volbracht!’ dood was. Maar wat meer is, dat dynamiet of kracht is, is Zijn opstanding. Waarvan Paulus met verlangen herinnert: “Opdat ik Hem kenne en de kracht, de dynamiet van Zijn opstanding!” Fil.3:10
Daarom zei God bij Jezus’ doop in de Jordaan: “Deze is Mijn geliefde Zoon hoort Hem.” Matth.17:5 En aangezien de gehele Bijbel profetisch getuigenis van Jezus Geest volgens Opb.19:10 zouden we het als één geheel Woord bewaren.
Nu begrijpen we ook waarom Jezus zegt dat de Farizeeën in dit enkelvoude ‘zonde’ blijven:
‘En dit hoorden uit de Farizeeën, die bij Hem waren, en zeiden tot Hem: Zijn wij dan ook blind? Jezus zeide tot hen: Indien gij blind waart, zo zoudt gij geen zonde hebben; maar nu gij zegt: Wij zien; (maar niet horen) zo blijft dan uw zonde.’ Joh.9:40, 41
Op die manier strijd je de goede strijd als wedergeboren broeder en zuster en houd je een goed geweten en worden je gebeden niet verhinderd. 1Tim.1:18, 10 En wordt ons geweten zelfs gereinigd van het vleselijk denken en kunnen we onze Middelaar van Het Nieuwe verbond dienen. Hebr.9:15
Waarop Dezelfde, de Alfa en de Omega, wiens Naam JEZUS is straks tegen je zeggen:
‘Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht! Over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u zetten; ga in, in de vreugde uws heren.” Matth.25:23
